WELKOM
_1.JPG) Welkom bij de Ontmoetingskerk in Krimpen aan de Lek. | ||
| lees meer » | ||
|
Gemeentebrief 327
Gemeentebrief 327
Meditatief Het is een ingewikkelde tijd waarin we leven. Soms best lastig om hier iets te schrijven. Op zoek naar een onderwerp voor deze rubriek, rijg ik enkele flitsen van vandaag aan elkaar. Bij het ontbijt las ik vanmorgen in “de Groene Amsterdammer“ een artikel over de “bezorgde burger”. Peter had het gisteren al gelezen en we bespraken de inhoud. In principe kan iedereen een bezorgde burger zijn, maar in de beeldvorming domineert een bepaald type burger. In dat artikel wordt uitgelegd dat een op het oog neutrale benaming inmiddels is gekaapt door groepen met radicale uitgangspunten. Wat begint met bezorgdheid van een paar Loosdrechtse vrouwen die bang zijn voor de komst van mannelijke asielzoekers, eindigt in een demonstratie met geweld en brandstichting door relschoppers van buiten. Zo vermeerdert angst en haat, want kijk eens hoe bezorgd de burgers zijn. In “Trouw” schreef prof. Blokland daarover al eerder: “In feite lopen ze in de hockeykantine meer gevaar dan op het moment dat ze langs het azc fietsen. Maar soms zijn cijfers niet genoeg om angst weg te nemen.” Jammer genoeg is angst aanwakkeren makkelijk en populair, en we weten wat dat met mensen doet. Vanmorgen op de koffie bij mijn vriendin vertelde die dat ze met haar zieke man was meegereden in de ambulance, voorin. De wildvreemde chauffeur begon een gesprek over de jongens die op fatbikes voor de wagen heen en weer reden. “Allemaal asielzoekers die hier niet horen, dat bent u toch wel met me eens mevrouw? Het is toch erg wat hier gebeurt?” Ze antwoordde dat zij het erg zou vinden als een van haar kinderen op een dag een tasje moest pakken om het land uit te vluchten…Dat ze het zelfs erg zou vinden als hij, de chauffeur, zijn tas moest pakken om te vluchten. Daarna ging het gesprek over op een ander onderwerp. Ik vond het wel een mooi antwoord. Geen moeite doen voor politieke statements, maar iets menselijks zeggen. Toen ik na thuiskomst op mijn telefoon keek, zag ik in mijn mailbox de nieuwsbrief van de PKN. Een oproep trok mijn aandacht: “Zwaai 100.000 kaarten uit naar de Tweede Kamer! Op 23 juni om 12.00 uur vertrekken postkoetsen met 100.000 handgeschreven kaarten van de Laan van Gorbatsjov in Den Haag naar de Tweede Kamer. De kaarten roepen op om gewortelde kinderen hier te laten blijven. Kom en meld je aan. “Toen ik verder klikte, zag ik dat je je kunt opgeven om mee te lopen met de koetsen (de kaarten zijn al geschreven). Het lijkt me een mooi menselijk gebaar. Bij het afruimen van de tafel kreeg ik de uitsmijter waarmee ik deze meditatie kan eindigen. Mijn Liedboek viel open op Lied 1007: “Brood zal ik geven” een lied naar Matt 25: 31-40. We hebben het al eens gezongen in een dienst, maar we moesten thuis nog even oefenen op de melodie, dus pak vooral het Liedboek erbij. Hieronder de tekst van Maarten Das: Brood zal ik geven en water als wijn, een handvol genade om mens van te zijn. Kom je van verre en roept men je na ik noem je mijn naaste, wees welkom, besta. Is je beschutting verloren gegaan, in windvlagen zal ik mijn kleed om je slaan. Teistert de koorts je met scheuten van vuur, ik blijf aan je zijde, hoe lang het ook duurt. Ben je veroordeeld tot tralies en steen, ook dan laat ik merken: je bent niet alleen. Als eens de dood je zal hebben begroet, draag ik je in vrede Gods licht tegemoet. Zo wil ik leven: eenvoudig en klein, met twee lege handen een koningskind zijn. Marianne van der Bas Lees hier de gemeentebrief van deze week |
||
|
Dit is onze kerk
Dit is onze kerk
|
||
|
Kerkdienst bekijken
Kerkdienst bekijken
|
||
Zondagsdienst
21-06-2026
om
10:00 uur
meer details
Viering Heilig Avondmaal
28-06-2026
om
10:00 uur
meer details
